Abdurrahman Arslan, modern dünyada Müslüman öznenin karşı karşıya kaldığı hakikat ve gerçeklik krizini derinlemesine analiz ederek, mevcut toplumsal yapının İslami temellerden ziyade Batılı seküler paradigmalar tarafından inşa edildiğini savunmaktadır.
Yazar, modernitenin ve postmodernizmin mutlak hakikat anlayışını aşındırarak her şeyi geçicilik ve eğlenceye indirgediğini, bu durumun ise Müslüman zihninde bir ikilem ve kimlik çözülmesi yarattığını vurgulamaktadır.
Metnin temel amacı, Müslümanların kendi öz kavramlarına dönerek dünyayı yeniden vahiyle şekillenmiş bir zihinle anlamlandırmaları gerektiğini hatırlatmak ve bu yolda ahlak ile cemaat olma bilincinin hayati birer imkan sunduğunu kanıtlamaktır.
Arslan’a göre bu zihni dönüşüm, taklitçi bir muhafazakarlıktan sıyrılıp hayat tarzını kökten müslümanlaştıran bir niteliksel inşa sürecini zorunlu kılmaktadır.