Emperyalist ajanlığı, Batı düşünce sistemi ve medeniyet evreninin uyumlu parçası; yenilmişliğin, ezikliğin ve kompleksin kurbanı; “sahibinin sesi” olmaktır: Kendine yabancı olmak bakımından bilinçli kadrolu olmakla, blinçsiz gönüllü olmayı sonuç bakımından ayırt etmiyoruz: Müslüman milletleri yöneten hükümetleri, ilim bilim insanlarını, tüccarları, eşrafı da bu hususun dışında görmüyoruz!… Önce bir tespit: Batı medeniyeti ve arkasındaki düşünce sistemi […]

İngiliz emperyalistleri, kendisini merkeze alan doğu batı, güney kuzey ayırımlı dünya coğrafyası öğrettiklerinde Kendilerini medeni ve uygar, geri kalanları ilkel ve barbar coğrafyanın insanları olarak kabul ettirecekti… Sanayi devrimini İngilizler, siyasi devrimi Fransızlar yaptı. Teknolojiyi üretimde ve askeriyede kullanmaya başladıklarında dünyayı hem maddi olarak talan ve vurgunla, hem siyasi olarak dönüştürmeyi başardılar. Ardından dünya global […]

İseviler, Hz İsa’nın havarileri, Allah’a verdikleri sözü tuttular. Gökten inen sofranın şartını yerine getirdiler. İsa Selamullahın dinini yaymak için, İsa’dan sonra, Roma imparatorluğunun her tarafına dağıldılar. Bu gün bilinen Hristiyan kutsal merkezler onların yaşadıkları yerlerdi..
Havariler cemaat halinde yaşadılar. Roma yasasına uymadılar. Roma bunları takip etti; grup grup, toplu toplu katliam yaptı.
280 yıl sürdü bu hikaye. Dile kolay. Havariler vaz geçmedi, Roma’da vaz geçmedi..
Öldür öldür bitiremeyen Roma, İseviliğin yayılmasını da önleyemedi..
“Roma aklı, devlet aklı, devlet çıkarı, hikmet-i hükümet” galip geldi, uzlaşmaya oturdu. Konsüller bu uzlaşmaların neticesidir..

1: Konuya girişte bazı hususları tespit edelim: İlkin, 17. Yüzyılda başlayan sömürgeciliğin 20. Yüzyılda emperyalizme dönüştüğünden bu yana kurulan global dünya sisteminde, egemen ve bağımsız olduğu söylenen ülkelerin kendi emperyalistleri lehine yaptıkları reformlar ve kurumsal düzenlemelerle, sistemin siyasal ve iktisadi denetimine maruz bırakıldığı gerçekliği. 21. Yüzyılda bağımsızlık ve özgürlük elde edecek ülkelerin bu sistemin imkan […]

Coğrafi sınırları tanımlı bir ülkede yaşayan insan kalabalığını “bir ‘millet-halk-toplum-ulus’ yapan”; onları “bir”leştiren; dayanıştıran; ortak hedefe koşturan; dirliği/yönetimi düzenleyip ortak geleceği paylaştıran “en temel unsur” veya “motivasyon” nedir?.. Cevaplara bakalım:Tevhid dini İslamın cevabı “kabile asabiyesi” değil “imani asabiye”dir. Buna göre insanlar hangi asabiyeyi birleştirici unsur ve ortak değer olarak kabul etmişseler, siyasi sosyal ve iktisadi […]

Kulağa hayli hoş gelen iki güzel kavram. Milliyetçiler vatanseverliği, halkçılar yurtseverliği mülk edinince dışarda tutulanlar başka şey oluyor olmalı! Onlarca!.. Kavramları mülk edinenlerin olmayan maharet ve marifetleri bununla örttükleri; şahsi ve zümresel menfaatleri kamu menfaatinin önünde tuttukları sık rastlanan bir olgu. Bunun fotoğrafını Latin devrimci gösterdi dünyaya: “Bir ülkede milliyetçilik ve din rayiç değer olarak […]

Ebu Cehil İle Ebu Talib M.600’lerde, Arabistan yarımadasının Mekke şehir devletinde iki kabile reisidir. Şehirde 20’den fazla kabile var: Büyüklü küçüklü, güçlü zayıf, köklü sonradan yerleşik olmak üzere. Federasyon halinde birleşip şehir toplumu ve devletini kurmuşlar. Adı Kureyş. Siyasi, askeri ve ticari birliği Dar’un Nedve temsil ediyor; her kabileden iki temsilci olmak üzere kırk üyesi […]