Acının Gözleri
Bir anne duruyor zamanın ortasında,takvimler sustu,saatler yetim.Gözlerinde dört ayrı gökyüzü yıkılmış,her biri adıyla çağrılmayı bekleyen bir yıldız. Ağlamak diyorlar buna.Hayır.Hayır.Bu, ağlamak değilbu, bedenin artık taşıyamadığı bir yük. Kirpikleri yanık bir ülke sınırı gibi,geceleri kanıyor.Gözleri kızıl,çünkü dünya bakmamayı,kardeşim dedikleri susmayı seçti. Ey suskun insanlık,senin insan hakların nerede başlar,bir annenin gözünde mi biter?Kadın hakları hangi raporda ölür,hangi […]