Eğer kişide bir HAKK hassası yok ise onun işitmesi, görmesi ya da hissetmesi mümkün olmaz.
Zira kapılar mühürlenmiştir.
Çünkü HAKK hassasına sahip olmayan HAKK’a dikkat etmeyen KİBİRE ve menfaate çalışıyor demektir.
HAKK’a rakip olmuştur
Onun İlahi sofrada işi yoktur.
Verilmişse bile alınır,
Def edilir.
Ölene dek İŞİNE BAK. Sonra hesap görürüz denilir.
Diyor sanırım HÜCVİRİ özet olarak Keşful’-Mahcup’ta
&&&
Modern devletlerin hizmetlerini üzerinde dayandıkları yönetim teorileri ne olursa olsun bu hizmetlerin GİDEREK birbirlerine daha çok benzediklerini görürüz
Giderek sözcüğünü vurgulamamız lazım; nihai kimlik henüz elde edilememiştir. Devletin teknikleri arasındaki benzerlik, mekanik teknikler arasındakinden daha fazla değildir. Her ikisi açısından da geri ülkeler vardır. Fakat gelişmenin istikameti açıktır ve pratik açıdan bunu durdurmanın imkanı da yoktur.
Jacques Elllul, Teknolojik Toplum s:332
İnsanlar veya toplumlar kendi sorunlarını kendileri çözdükleri dönemde herkes kendine has bir çözüm üretiyordu bu da bir çeşitliliğe sebep oluyordu.
Ancak Devlet tüm topraklara, sulara, madenlere, el koyunca tüm çözümler, yöntemler de TEKLEŞTİ.
Nüfus artıp kontrol ve hizmet zorlaştıkça TEKLEŞME ve standartlaşma baskısı arttı
Herkes herkese, her yer her yere benzedi diyor sanırım
&&&
Cumhuriyeti kuranlarla 1908 devrimini yapanlar (Jön Türk Devrimini yapıp Abdülhamit’i tahttan indirip İttihad ve Terakki Yönetimini başlatanlar-AHÇ) aşağı yukarı aynı kişilerdir
Bürokrasiler manipülasyonlara elverişli olduğu için 1. Dünya Savaşının bozgununun sorumluluğu bir kaç İttihatçı liderin üzerine yıkılarak , emperyalistlerle uzlaşı yoluna gidildi. Böylesi bir manipülasyonla bir yandan yönetici klik içinde iktidar savaş-ı verilirken, diğer yandan da halk kitlelerinde yönetici klik hakkında oluşan olumsuz izlenim kısmen de olsa hafifletilmek isteniyordu.
Cumhuriyeti kuranlar sanki ittihatçılardan başkası imiş gibi gösterilmeye çalışıldı.
Fikret Başkaya, Paradigmanın İflası, s:36
1908 darbesi ile hükumeti deviren Harekat ordusunun Kurmay Başkanı Kolağası Mustafa Kemal Beydir (Mustafa Kemal Atatürk); Orduya “Hareket Ordusu” ismini veren de odur.
Kurmay Başkanı (İkinci Fırka): Kâzım Karabekir (Kolağası).
Orduda çeşitli görevlerde bulunanlar Ali Fethi Bey (Okyar), İsmet Bey (İnönü), Cemal Bey, Eyüp Sabri, Nuri Conker, Behiç Erkin, Ali Rıza Sedes vs.
Osmanlıyı yıkım sürecinde Osmanlıda aktif olan kadrodan pek çok isim Cumhuriyetin kuruluşunda da aktiftirler.
Israrla kendilerini İTİİHAD ve terakkiden uzak göstermişlerdir diyor sanırım
Cumhuriyetle başlayan dönem, Batı kapitalizmi ile bir hesaplaşma dönemi değil, yeni bir uzlaşma ve denge arayışı dönemidir.
Bir ülkenin emperyalizmle olan sömürü ve bağımlılık ilişkisini belirleyen , ülkedeki üretim ilişkileri ve üretim ilişkileri üzerine oturan egemen sınıf ittifakıdır. Türk ekonomisini Emperyalizme bağlayan zincir Osmanlıdan sonra olduğu gibi kalmıştır.
Emperyalizmle ilişkilerin değişmesi için üretim ilişkilerinin dönüşüme uğratılması gerekir. Üretim ilişkilerine dokunulmadan yapılan “düzenlemeler” ve “inkılaplar” abartıldığı gibi önemleri olmadığı gibi, ekseri sömürü ve bağımlılık ilişkilerini de içselleştirip, sömürüyü derinleştirebilir.
Fikret Başkaya, Paradigmanın İflası, s:36
İstanbul’da çoğunluğu Gayri Müslim kökenli GALATA Bankerleri vardı. Bir de Rothschild Ailesi. Hani şu 2. Abdülhamit Han’a Theodor Herzl’i getirip iskan için 1901’de ayrıcalık koparan aile.
Bir de Fransız ve İngiliz Bankerler vardı tabi
Galata Bankerlerine, Rothschild ailesine ve diğerlerine Cumhuriyetten sonra ne oldu? Üretim ilişkileri sanayi politikası, üretim gereçlerinde nasıl yapısal değişimler oldu?.
Bu anlamda hemen her şey aynı devam etti.
Yurt içi TEFECİLER ve Yurt DIŞI tefeciler EKONOMİK Olarak ülkeyi teslim almış durumdaydı, hala öyleler.
Şapkalar çıkarıldı, yazı değişti, TÜRKÜN edebiyatı, yazısı, müziği, kıyafeti, dini, eğitimi SÖMÜRGECİLERİN ki ile değiştirildi ve ÇAĞDAŞ ÜLKELER arasına girdik sayıldı.
Bu arada devlet şiddeti ile gavurlara benzeme sürecini halkın içselleştirmesi sağlandı, diyor sanırım.
